In hoeverre zijn onze gewoontes en in het werken, organiseren, denken en leven nog houdbaar?
Spreekt deze vraag je aan en werk je in de organisatiecontext, doe dan mee aan ons drieluik van 2-uurs online sessies over de thema’s:
Wanneer? Woensdagochtenden 23 september, 21 oktober en 11 november van 9.30-11.30 uur
Elke sessie staat op zichzelf en toch is het een serie, als een trilogie van
boeken die ook apart te lezen zijn.
Inschrijven? Per sessie (zie linken hierboven)
Prijs? Try-out in het najaar voor € 30,- per
sessie. Ex BTW.
Waarom?
De vraag naar houdbaarheid van onze gewoontes komt op wanneer je kijkt naar de stroefheid en stagnatie in het oplossen van de grote vraagstukken van onze tijd, denk aan klimaatverandering, polarisatie en afbrokkeling van democratie, oorlogen om schaarse grondstoffen, mentale problematiek bij jongeren, vastlopen van specifieke sectoren zoals de landbouw, de bouw en de zorg.
Wij willen niet doorrennen in de waan van de dag, maar de tijd te nemen om deze vraag aan te kijken. Om opmerkzaam te worden in plaats van onze kop in het zand te steken. Om te gaan voelen wat het met ons doet dat een hoopvolle toekomst aan het verdwijnen is, dit te delen en geleidelijk met nieuwe ogen te gaan kijken en handelen. Daarbij zijn we optimistisch over ons gezamenlijk menselijk creatief vermogen en denken dat het helpt om samen stil te staan, te kijken en van daaruit te zien hoe het anders zou kunnen.
Daarom bieden we een drieluik van 2 uur durende online sessies aan om onze gewoonten in het organiseren, werken, denken en leven tegen het licht houden. We gaan op zoek naar praktische wijsheid in een versnellende wereld. Dit drieluik is bestemd voor een ieder die zich aangesproken voelt door de vraag en werkzaam is binnen de organisatiecontext.
Hierbij een nadere toelichting per sessie.
1. Opmerkzaam op roofbouw, een kritische kijk op organisaties
Roofbouw is een term uit de landbouw, maar we zien het uitputten van grond en grondstoffen inmiddels in alle facetten van het leven. Mieke doet onderzoek naar dit fenomeen, specifiek hoe het doorwerkt in en door organisaties. Haar stelling is dat de grondslagen van organisaties roofbouwpatronen in zich dragen en dat we deze ter discussie moeten stellen om meer regeneratieve praktijken toe te kunnen gaan laten. Met de landbouw als metafoor onderzoeken we voorstellen voor een meer regeneratieve, voedende praktijk van werken en organiseren.
2. Adempauze in een versnellende tijd
De tijd lijkt steeds sneller te gaan; elke efficiencyslag is een uitnodiging nog meer te doen in kortere tijd en toch lijken we tijd tekort te komen om de werkelijk belangrijke zaken goed te doen. Joris verdiept zich in dit fenomeen en neemt ons mee in de zoektocht naar het vinden van een meer leefbare balans in tijdsaspecten zoals versnellen en vertragen, precies op tijd en wachten op het juiste moment. We leren manieren om naar de toekomst te kijken en deze weer te in ons hart te sluiten als een richtinggevend en zelfs lonkend perspectief.
3. Hoop is een werkwoord
Hoe draagt jouw werk bij aan een leefbare toekomst? Zitten er aspecten in waarin je onbewust en ongewild eerder bijdraagt aan afbreuk dan aan opbouw van die mooist mogelijke toekomst voor toekomstige generaties? Geen gemakkelijke vragen. We putten uit het werk van Joanna Macy - Amerikaans systeemwetenschapper en activiste - om hiermee aan de slag te gaan. Zij ontwikkelde in haar lange leven een cyclische praktijk van gronden in dankbaarheid, doorleven van gevoelens, kijken met nieuwe ogen en doorgaan met handelen. Deze praktijk van Actieve Hoop helpt om te blijven kijken naar de wereld zonder wanhopig te worden. Wij denken dat dit handvatten geeft om in de ieders dagelijkse praktijk veerkrachtig, met open ogen en een warm hart te blijven werken aan een leefbare toekomst.